2007/Jan/10

ณิชา จุไรรัตนาภรณ์ (โบโซ่)
สนุกคิด สนุกทำ
อีกหนึ่งผู้กำกับหนังสั้นสาวมาดเซอร์ ที่ตอนนี้หันมาเอาดีเป็นผู้ช่วยผู้กำกับหนังฟอร์มใหญ่ เรื่อง เก๋า เก๋า แต่เอบอกจะไม่ละทิ้งการทำหนังสั้นไปไหน เพราะ หนังสั้น มันอบอุ่น มันสนุก และอินระดีค่ะ

จุดเริ่มต้นของการสนใจทำหนังสั้น
ก่อนจะเข้ามาเรียนคณะนิเทศศาสตร์ ภาควิชาการภาพยนตร์และภาพนิ่ง ที่จุฬาฯ รู้ตัวว่าต้องมาทำอะไรประมาณงานด้านโฆษณาหรือไม่ก็ภาพยนตร์ พอเข้าปี 1 ได้เห็นคนทำหนังสั้นกัน เลยลองทำดูสนุกดีค่ะ

ความชอบกับการทำหนังสั้น
รู้สึกว่ามันอบอุ่น มีอิสระ ไม่ต้องคำนึงถึงนายทุน อยากจะคิดหรือถ่ายทอดสารที่ต้องการจะสื่อออกไปได้อย่างไร้ข้อจำกัด และไม่ต้องมีใครมาบังคับให้ทำโน่นทำนี่ด้วยค่ะ

แรงบันดาลใจในการคิดพล็อตเรื่อง
ที่ผ่านมาทำหนังสามเรื่องในช่วงชีวิตตอนเรียนมหาวิทยาลัย ไอเดียทั้งหมดล้วนมาจากประสบการณ์ชีวิตเราเอง ว่าอยากจะสื่อถึงเรื่องไหน ประเด็นไหน

สไตล์หนังสั้นที่ทำ
ไม่เหมือนกันเลยสักเรื่อง อย่างเรื่อง เดอะซู(ปี2001) และพี่ชาย(ปี2005) เป็นหนังสั้นที่ทำกับเพื่อน ๆ เรื่องแรกจะใส ๆ เล่าไม่เป็นระบบ ดูไม่รู้เรื่อง ปัญญาอ่อน(หัวเราะ) แต่ก็มีสารที่ต้องการบอกนะ ซึ่งแตกต่างจากเรื่องล่าสุด เหตุผลที่เราทะเลาะกัน เล่าเรื่องเป็นระบบ ชัดเจน ตั้งใจกว่า และได้รางวัลในการประกวดมูลนิธิหนังไทยด้วย...เราชอบเล่าแบบน้อย ๆ ไม่ชอบพูดอะไรมากค่ะ

การทำหนังสั้นสอนให้เรียนรู้
จะเห็นได้ชัดเลย วงที่ทำหนังธีสิส ถ้าไม่มีเพื่อนหรือทีมงานช่วยกัน คงไม่มีหนังของแต่ละคนออกมาได้ แม้ว่าความคิดคุณจะแข็งแรงแค่ไหน ซึ่งมันได้พิสูจน์ความเป็นเพื่อนให้เห็นค่ะ

จะเป็นมั้ยว่าหนังสั้นต้องแปลก ต้องแหวก(อาร์ต) ดูไม่รู้เรื่อง
ไม่จำเป็น ทุกคนมีประสบการณ์ชีวิต มีเรื่องที่จะเล่าต่างกัน สมมติเรื่องเดียวกัน ทำออกมาก็ไม่เหมือนกันอยู่แล้ว ถึงจะเป็นไอเดียที่เก่ามาก แต่ตราบใดที่เราเชื่อในสิ่งที่เราบอกคนดู มันก็เป็นผลงานของเราได้

มุมมองชีวิตที่เลปี่ยนไปเมื่อมาทำหนังสั้น
การทำหนังเมหือนฝึกวิชาภาคสนาม ไม่ใช่มีความรู้แล้วจะทำได้เลย เราต้องคิด ต้องสื่อสารกับคนอื่นให้ได้ด้วย เรพาะเราต้องเจอคนอีกหลายแบบที่เราไปติดต่อ นอกจากคนในมหาลัย เหมือนเป็นการเตรียมพร้อมก้าวไปสู่โลกแห่งความเป็นจริงให้ได้

เป้าหมายสูงสุดในการทำหนังสั้น
เรื่องแรกทำไปเพราะเก็บกดมาก อยากจะสื่อให้คนได้รับรู้ ไม่ได้หวังอะไร ทำเพื่อความสนุก ทั้งส่งประกวดตามงานต่าง ๆ งานคณะฯบ้าง งานรับน้องบ้าง พอทำไปเรื่อย ๆ ก็คิดว่าคงดีนะ ถ้ามีคนรู้สึกชอบ และอินไปกับมัน แม้จะมีเพียงคนเดียว เราก็ถือว่าโอเค ประสบความสำเร็จแล้ว

กระแสความนิยมการทำหนังสั้นในปัจจุบัน
ช่วงนี้หนังสั้นกำลังบูมนะ ได้ยินเข้าหูเยอะขึ้น เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน แล้วการประกวดก็เป็นอีกหนึ่งแรกกระตุ้นให้คนหันมาทำมากขึ้น เมหือนทำแล้วมีพื้นที่ให้เค้าได้ถ่ายทอดให้คนอื่นได้เห็ฯ ดีนะคะ ทำให้คนขยันคิด ขยันส่งกัน

ตัวตนเป็นคนนอกกระแส แปลกแยกหรือเปล่า
ก่อนหน้านี้ทำหนัง ดูหนังสั้นแนว ๆ จะตีความได้ พอได้เรียรู้มากขึ้น ก็ถูกสอนให้เล่าเรื่องแบบมีขั้นตอน สื่อสารเข้าใจ มีจุดหักเห ไคลแมกซ์ จุดจบ ตอนนี้มาดูหนังแนวมาก ๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องแล้ว...(หัวเราะ) แต่เราไม่ได้เสียจิตวิญญาณทางด้านอินดี้ไปนะ

หนังสั้นให้อะไรแก่ชีวิต
ทำให้รู้ว่าตัวเรามีคุณค่า และเรามีความสามารถ เราก็เป็นคนหนึ่งบนโลกที่จะสื่อสารกับสังคมได้

คติการดำเนินชีวิต
ทำงานด้วยความสนุก ไม่เครียด แล้วผลงานจะออกมาดีเองค่ะ

คอลัมน์ : Introduction
นิตยสาร : Front Mini
ฉบับที่ : 18
เดือน : ธันวาคม 2549
หน้า : 71
เรื่อง : ออยลี่
ภาพ : ธนกฤต, ศิริวัฒน์


Comment

Comment:

Tweet


โอ้ว..ไฮโซ
#2 by อู๋เจียนเต้า At 2007-01-14 01:44,
โห โบโซ่ เซเลบ ว่ะ อิอิ
#1 by filmme At 2007-01-13 00:11,

ไทยอินดี้
View full profile